بی ویرایش نوشت ها

بعضی وقت ها متعجب میشوم از رفتار خودم…اینکه گاهی چقدر بیهوده از خودم ضعف نشان میدهم و در مورد هر چیز کوچکی زود بهم میریزم و اعصاب خودم را خرد میکنم…گاهی پیش میاید که ادم مستاصل شود و حس کند که هیچ کاری را نمیتواند انجام دهد اما قطعا احساس زود گذری است.…به نظرم تازگی ها خیلی زود تسلیم هر چیزی میشوم،انگار حالی نمانده برای پافشاری،یک جور عجیبی حس نمیتوانم وجودم را گرفته وجود منی ک پشتکار دارم ک اراده دارم ک ما میتوانیم را هی هر روز و هر شب توی گوش اجی میخوانم…دلم میخواهد یک مدت ب کما بروم و بعد ک برگشتم یک جور دیگری شده باشم.یک جور منِ دوست داشتنی تسلیم ناپذر کم نیاور.


 


برچسب‌ها: روزمره
+ ۱٢ آذر ۱۳٩۳ ۱:٠٠ ‎ق.ظ چوب کبریت نظرات ()